غير آن ( عربى ) را بدون يادگيرى . و اين‌چنين است عكس آن در تمامى لغات و اين روشن است . بنابراين ( ذاتى بودن دلالت الفاظ ) نيست دلالت الفاظ بر معانيشان مگر به سبب جعل و تخصيص از واضع اين الفاظ براى معانيشان ( الفاظ ) و براى همين ، داخل مىشود اين دلالت لفظيّه در دلالت وضعيّه . نكات دستورى و توضيح واژگان المقدّمة تبحث عن امور لها الخ : كلمه « المقدّمه » مبتدا و « تبحث » خبر آن بوده و ضمير در آن به « المقدّمة » و در « لها » به امور برمىگردد . و استعمالها و دلالتها و فيها : ضمير در « استعمالها » و « دلالتها » به الفاظ و در « فيها » به مقدّمه برمىگردد . حقيقة الوضع : خبر براى « الاوّل » مىباشد . يعنى « الاوّل حقيقة الوضع » . على معانيها : ضمير در « معانيها » به الفاظ برمىگردد . فى ايّة لغة كانت : ضمير در « كانت » به دلالت الفاظ برمىگردد . ليست ذاتية : ضمير در « ليست » به دلالت الفاظ برمىگردد . و ان توهّم ذلك بعضهم : مشار اليه « ذلك » ذاتى بودن دلالت الفاظ بر معانى بوده و ضمير در « بعضهم » به اصوليّون برمىگردد . لان هذا الزّعم الخ : بيان تالى فاسد توهّم ذاتى بودن دلالت الفاظ بر معانى و نيز دليل ردّ آن مىباشد . فى هذه الدّلالة : يعنى دلالت الفاظ بر معانى . لا يفهم الالفاظ العربيّة و لا غيرها : ضمير در « يفهم » به « الفارسىّ » و در « غيرها » به